Κολωνία: Dom, πάρκα, μουσεία και Ρήνος…

Η Κολωνία είναι η μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας και η τέταρτη μεγαλύτερη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας με πληθυσμό περίπου 1.000.000 κατοίκους. Είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Ρήνου, δυτικά του οποίου βρίσκονται τα σπουδαιότερα σημεία της πόλης.

Σήμα κατατεθέν της Κολωνίας είναι η Dom, ο γοτθικής κατασκευής καθεδρικός ναός (από τους ψηλότερους στον κόσμο) στο κέντρο της πόλης, απέναντι από τον σιδηροδρομικό σταθμό. Ξεκίνησε να κτίζεται στα μέσα του 13ου αιώνα, αλλά δεν ολοκληρώθηκε πριν από το 1880. Ενδεικτικό της σπουδαιότητάς του είναι το γεγονός ότι ανήκει στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομίας της Unesco. Πολύ κοντά στην Dom βρίσκονται μερικά από τα σημαντικότερα μουσεία της πόλης, καθώς και το γραφείο εξυπηρέτησης τουριστών. Σε αυτό μπορεί να αναζητήσει κανείς οποιαδήποτε πληροφορία χρειάζεται για την πόλη, όπως επίσης χάρτες, οδηγούς, αναμνηστικά και εισιτήρια για οτιδήποτε συμβαίνει στην Κολωνία.

Στην Κολωνία τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη: όλα είναι οργανωμένα, όπως ακριβώς το γραφείο τουρισμού. Κάθε λεπτό αναχωρεί και ένα τρένο από τις δέκα πλατφόρμες του σταθμού της πόλης, συνήθως με ακρίβεια δευτερολέπτου. Επίσης, στο σταθμό λειτουργεί –εκτός των δεκάδων εμπορικών καταστημάτων– και ειδικός χώρος φύλαξης αποσκευών, προς διευκόλυνση των κατοίκων και (κυρίως) των επισκεπτών της πόλης.

Αν κάτι χαρακτηρίζει την Κολωνία, πέρα από τον επιβλητικό Καθεδρικό ναό, αυτό είναι τα μεγάλα πάρκα στην καρδιά της πόλης. Γι’ αυτό και οι περίπατοι κοντά στον Ρήνο είναι πολύ ευχάριστοι Η Κολωνία είναι επίσης η χαρά του ποδηλάτη. Οι μεγάλοι πεζόδρομοι, σε συνδυασμό με τις ειδικές λωρίδες και το επίπεδο έδαφος καθιστούν τις ορθοπεταλιές μια καθ’ όλα διασκεδαστική δραστηριότητα.

Εξίσου ευχάριστη είναι και η κρουαζιέρα στον Ρήνο. Αν μάλιστα ο καιρός είναι καλός, ο ταξιδιώτης μπορεί να καθίσει στο κατάστρωμα και να έχει μια πανοραμική θέα της πόλης, με ηχητική «ξενάγηση» στα σημαντικότερα σημεία της (στα αγγλικά και τα γερμανικά).

Όταν μιλάμε για την Κολωνία, δεν πρέπει διαφεύγει της προσοχής μας ότι πρόκειται για μια πόλη που δίνει μεγάλη έμφαση στον πολιτισμό και τα γράμματα. Το πανεπιστήμιο της είναι από τα παλαιότερα της Ευρώπης, ενώ η πόλη φιλοξενεί και ορισμένα «πρωτότυπα» μουσεία. Στις όχθες του Ρήνου είναι κτισμένο το Schokoladen Museum, ένας φόρος τιμής στον αγαπημένο γλυκό πειρασμό μικρών και μεγάλων. Μια επίσκεψη στο συγκεκριμένο μουσείο αρκεί για να μάθει κανείς τα πάντα για τη σοκολάτα: πως και ποιοι την ανακάλυψαν, πώς παρασκευάζεται, πως διαφημιζόταν τότε και τώρα. Αφού ψωνίσουμε μερικές σοκολάτες για τα αγαπημένα μας πρόσωπα, θα πιούμε τον καφέ μας στην καφετέρια στο ισόγειο του μουσείου με θέα τον Ρήνο.

Ακριβώς δίπλα στο Μουσείο Σοκολάτας βρίσκεται το Μουσείο Αθλητισμού και Ολυμπιακών Αγώνων της Γερμανίας. Στους χώρους του ο επισκέπτης ξετυλίγει το κουβάρι του παγκοσμίου αθλητισμού, ξεκινώντας από ένα αρχαιοελληνικό γυμναστήριο και φτάνοντας μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972. Ενδιάμεσα έχει τη δυνατότητα να μάθει αρκετά στοιχεία για σχεδόν όλα τα ολυμπιακά αθλήματα, μέσα από βίντεο αλλά και αρκετά πιστά αντίγραφα (ρέπλικες).

Η Κολωνία είναι ακόμα γνωστή για το εκθεσιακό κέντρο «Koelnmesse». Στους χώρους του διεξάγονται κάθε χρόνο περίπου 2.000 συνδιασκέψεις, ενώ μόνο στην έκθεση «Photokina 2008» το επισκέφτηκαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι.

Τι είναι λοιπόν η Κολωνία; Πέρα από μια πολύ οργανωμένη τυπική γερμανική πόλη, είναι και τα σοκάκια της. Είναι η Dom, η παλιά πόλη, τα πάρκα, ο Ρήνος, η περίφημη τοπική μπύρα K lsh. Ή απλώς όπως λέει το σλόγκαν: Köln ist ein Gefühl, Η Κολωνία είναι ένα αίσθημα…

Δ. Τζ.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θάρρος» στις 21.10.2008

Οι άγνωστες, πανέμορφες Μικρές Κυκλάδες

Απέχουν λίγα ναυτικά μίλια από τη Νάξο και… έτη φωτός από το στυλ και την αισθητική που κυριαρχεί στα μεγάλα νησιά του Αιγαίου. Μπορούν –χωρίς ίχνος υπερβολής– να χαρακτηριστούν επίγειοι παράδεισοι, μιας και η εκπληκτική ομορφιά του τοπίου συνδυάζεται με τους αργούς ρυθμούς ζωής και τις δαντελένιες ακρογιαλιές. Και όμως, η Ηρακλειά και τα Κουφονήσια –αποτελούν μαζί με τη Σχοινούσα και τη Δονούσα τις Μικρές Ανατολικές Κυκλάδες– είναι terra incognito, άγνωστη περιοχή, για τους περισσότερους από εμάς.

Η Ηρακλεία βρίσκεται μόλις δεκαοκτώ ναυτικά μίλια νότια της Νάξου. Έχει εμβαδόν 18 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περίπου 120 κατοίκους. Η χλωρίδα και η πανίδα της είναι πλούσια, ενώ στη θαλάσσια περιοχή γύρω απ’ το νησάκι εμφανίζονται μερικά απειλούμενα είδη ψαριών. Επίσης, άξια αναφοράς είναι το εντυπωσιακό σπήλαιο του Αη Γιάννη και τα ερείπια του ναού του Δια.

Με το που φτάνεις στην Ηρακλειά είσαι «αναγκασμένος» να αφήσεις πίσω σου τις συνήθειες της μεγαλούπολης. Στην κεντρική παραλία δίπλα στο λιμάνι κανείς δεν χρησιμοποιεί ομπρέλα. Δεν χρειάζεται. Τα πεύκα σχηματίζουν ένα φυσικό τείχος προστασίας από τον ήλιο. Επίσης στην Ηρακλειά μην κάνετε τον κόπο να αναζητήσετε τράπεζες, βενζινάδικα και ταξί, διότι απλούστατα δεν υπάρχουν. Μάλιστα, η μοναδική Αρχή στο νησί είναι ο κοινοτάρχης.

Περίπου μισή ώρα από την Ηρακλειά, νοτιανατολικά της Νάξου και δυτικά της Αμοργού βρίσκεται το μικρότερο (με μόλις 3,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα έκταση) και πιο πυκνοκατοικημένο νησί των Κυκλάδων: το Κουφονήσι. Σε αντίθεση με το γειτονικό, σχεδόν ακατοίκητο Κάτω Κουφονήσι, το Κουφονήσι ή πάνω Κουφονήσι είναι γεμάτο ζωή. Οι 350 κάτοικοι απασχολούνται στη μεγάλη τους πλειοψηφία στον τομέα της αλιείας.

Οι παραλίες είναι –όπως και στην Ηρακλειά– μοναδικές: βραχώδεις, μικρές και ερημικές, σχεδόν ιδιωτικές, με νερά δροσερά και πεντακάθαρα. Αρκεί να μην κάνετε το λάθος να πάτε στην «τουριστική» παραλία δίπλα στο λιμάνι, εκεί που κατευθύνεται η μεγάλη πλειονότητα των τουριστών που έρχονται για λίγες ώρες από την Νάξο ή την Πάρο. Τα τελευταία χρόνια το νήσι επισκέπτονται γνωστοί επιχειρηματίες και άνθρωποι των μέσων ενημέρωσης. Ωστόσο το μέρος παραμένει μαγικό και οι τιμές λογικές, ή καλύτερα για όλα τα βαλάντια. Όπως μας είπε μια κάτοικος του νησιού η διανυκτέρευση στο Κουφονήσι κοστίζει από 40 μέχρι 210 ευρώ. Ανάλογα τις διαθέσεις και το πορτοφόλι…

Αν λοιπόν σας βγάλει ο δρόμος στην Πάρο ή τη Νάξο μη διστάσετε να πάτε μια μονοήμερη κρουαζιέρα στα δύο νησάκια των Μικρών Κυκλάδων. Το κόστος είναι λογικό και το κρουαζιερόπλοιο έχει δρομολόγια κάθε μέρα. Το πιο πιθανό είναι να ερωτευτείτε το μέρος και να θέλετε να μείνετε μέρες. Εξάλλου διακοπές δεν είναι μόνο το πολύβουο trendy νησί, με τα μεγάλα club και το σετ ξαπλώστρα – ομπρέλα – φρέντο στην παραλία. Αρκεί βέβαια να μην σας πειράζει που σε ορισμένες παραλίες το κινητό δεν πιάνει. Όπως λέει και η ταμπέλα που καλωσορίζει τον επισκέπτη στο Κουφονήσι, «εδώ δε θα σας ανακαλύψει κανείς»…

Δ. Τζ.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θάρρος» στις 27.08.2008

Πράγα, η παραμυθούπολη στις όχθες του Μολδάβα

Η γέφυρα του Καρόλου

Η πτήση από το «Ελευθέριος Βενιζέλος» προς το αεροδρόμιο της Πράγας είχε μερικές ώρες καθυστέρηση. Αρχικά θα φεύγαμε πρωί, αλλά τελικά πετάξαμε στις οκτώ το βράδυ. Λογικό να υπάρχει λοιπόν μια κάποια δυσφορία στους επιβαίνοντες το πούλμαν με προορισμό το ξενοδοχείο “Corinthia Panorama”. Ωστόσο, οι όποιες αρνητικές σκέψεις φεύγουν μεμιάς από το μυαλό όταν λίγα λεπτά μετά την αναχώρηση από το αεροδρόμιο της Πράγας αντικρίσαμε την επιβλητική γέφυρα του Καρόλου, το πιο καλά φωτισμένο σημείο της πόλης.

Έτσι είναι η Πράγα, η γοητευτική πρωτεύουσα της πάλαι ποτέ Βοημίας και νυν Τσέχικης Δημοκρατίας. Οι όποιες επιφυλάξεις του ταξιδιώτη σβήνονται μεμιάς με την πρώτη βόλτα στην πόλη. Η γέφυρα του Καρόλου Δ’, μιας εμβληματικής φυσιογνωμίας της ιστορίας της Βοημίας, είναι το πιο εντυπωσιακό σημείο της πόλης. Περιδιαβαίνοντάς την βλέπεις από κάτω τα παγωμένα νερά του Μολδάβα και στο βάθος ολόκληρη την Πράγα, σαν έργο τέχνης. Σε διάφορα σημεία της γέφυρας Τσέχοι καλλιτέχνες πωλούν την πραμάτεια τους. Λίγο πιο πέρα, στον Πύργο της Πυρίτιδας και πιο συγκεκριμένα από την κορυφή του έχεις μια πανοραμική θέα της πόλης. Προχωρώντας προς το κέντρο της παλαιάς πόλης δεσπόζει το Αστρονομικό Ρολόι. Δεν πρόκειται, όμως, για ένα απλό ρολόι. Είναι δομημένο έτσι ώστε όχι μόνο να δείχνει την ώρα, αλλά και να παρουσιάζει την κίνηση των πλανητών.

Φυσικά όσα προαναφέρθηκαν είναι μερικά μόνο από τα αξιοθέατα της πρωτεύουσας της Τσεχίας. Μιας πόλης η οποία μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989 και κυρίως την τελευταία δεκαετία γίνεται κέντρο ανάπτυξης αστικού τύπου. Μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα, πολυτελείς κατοικίες κτίζονται στη θέση των εργατικών κατοικιών – γκέτο του κομμουνιστικού παρελθόντος. Η Πράγα φαίνεται ότι ξεπερνά σιγά αλλά σταθερά το μετα-κομμουνιστικό σοκ και ακολουθεί τις επιταγές της δυτικού τύπου ανάπτυξης, χωρίς όμως να καταστρέφει κάθε τι που έχει αξία, ακόμα και όταν αυτό θυμίζει το προηγούμενο καθεστώς.

Το ότι η χώρα βρίσκεται ακόμα σε μια μεταβατική φάση φαίνεται και από τον τρόπο με το οποίο εξυπηρετείται ο ταξιδιώτης. Σπάνια βλέπεις ένα χαμόγελο ή κάτι πέρα από τα «τυπικά», ακόμη ένα δείγμα της προσπάθειας που κάνει η Τσεχία να απαλλαγεί από τα σύνδρομα του παρελθόντος της.

Όμως, τι αλήθεια κάνει την Πράγα τόσο ξεχωριστή στα μάτια του επισκέπτη; Τα εντυπωσιακά κτίρια (από μπαρόκ μέχρι art nouveau), οι πύργοι και τα κάστρα, σε κάνουν να πιστεύεις ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρεθεί δίπλα σου κάποια μυθιστορηματική φιγούρα. Ούτως ή άλλως μιλάμε για την Πράγα, μια πόλη συνδεδεμένη με βασιλιάδες, δολοπλοκίες, εκπαραθυρώσεις (το «έθιμο» του να πετάει κάποιος κάποιον άλλον από το μπαλκόνι). Είναι, λοιπόν, πολύ δυσδιάκριτο το που τελειώνει το παραμύθι και που αρχίζει η πραγματικότητα. Σ’ αυτό, βέβαια, συντελεί και η αρχιτεκτονική της πόλης. Στην Πράγα τα κτίρια μιλάνε από μόνα τους, θέλουν να σου πουν την ιστορία τους. Όμως σε αφήνουν να πλάσεις και τα δικά σου σενάρια…

Δ. Τζ.

Info: Ο πιο εύκολος τρόπος να πάει κανείς στην Πράγα είναι με αεροπλάνο. Η CSA (Τσέχικες Αερογραμμές) πραγματοποιεί τακτικά πτήσεις από το αεροδρόμιο της Αθήνας. Το συνολικό κόστος κατ’ άτομο για πέντε ημέρες είναι περίπου 750 Ευρώ. Είναι βέβαιο ότι αν κλείσετε οργανωμένο πακέτο με κάποιο ταξιδιωτικό γραφείο το κόστος είναι πολύ χαμηλότερο σε σχέση με το να οργανώσετε το ταξίδι μόνοι σας.